سپاهى ، بىترديد ، بايد لايق‌ترين افسران انتخاب مىشد . پيامبر اسلام ، اسامة بن زيد را كه جوانى هجده ساله بود طلبيد و فرماندهىِ لشكر را به او واگذار كرد . اين اقدام پيامبر صلى اللّه عليه و آله ، براى بسيارى از اصحاب بزرگ او ، خصوصاً در شرايط سياسى آن روزها ، قابل قبول نبود . در نتيجه زبان به اعتراض گشودند كه : اين جوان را بر مهاجران سابقه‌دار مىگمارد ! پيامبر خدا ، در حالى كه از اين سخن به خشم آمده بود ، بَر فراز منبر قرار گرفت و بعد از حمد و ثناى الهى فرمود : همانا مردم به فرماندهىِ اسامه ، زخمِ زبان زدند . آنان پيش از اين نيز نسبت به فرماندهىِ پدر اسامه ، چنين كرده بودند ، در حالى كه آن دو ، شايسته فرماندهى بودند و اسامه ، از دوست‌داشتنىترين خاندان‌ها « 1 » در نزد من است . شما را نسبت به اسامه ، به نيكى سفارش مىكنم . « 2 »

--> ( 1 ) " خاندان‌ها " ، ترجمه واژه " آل " در متن عربى است و اين واژه ، اسم است و تمييز براى " أحَبّ " ، و در تمام نسخه‌هاى چاپى تحقيق شده الطبقات الكبرى نيز به همين گونه ( آلًا ) ضبط شده است ؛ ليكن برخى احتمال مىدهند كه اين كلمه ، حرف تنبيه " ألا " باشد كه بر سر فعل " فاوصيكم " آمده است . بدين ترتيب ، ترجمه چنين خواهد شد : " . . . و اسامه ، از دوست‌داشتنىترينِ مردمان در نزد من است . آگاه باشيد كه شما را . . . " . ( 2 ) دانش‌نامه اميرالمؤمنين عليه السلام : بخش سوم / فصل يازدهم / روانه كردن سپاه اسامه .